(03.02.2012)  .
Tau son Ganter,old und tooch,
kump moal ne lüttke Goos un frog:
„Düt und dat häbt’s mi vertellt
wo gait dat tau up düsse Welt?
„Tja“, säch de Ganter, „dat mien Deern,
vertell ik an sük goar nich gern
För manch äinen lewt sükt goar nich schlecht,
dat hett, mien Deern, verstoah mi recht,
us Göös, de gait dat as de Schwien
dat Läwen kann gaut länger sein!
Dien Leewen, un wo lang dat duurt…
Bestimmt de Mensch – wat wi beduurt!
De groten Kerls, of witt of schwatt,
Bunt grote Bumans – nu wäiste dat.
Toerst moal kumms du ut dat Ei
Du warst geborn, dat Ei gait entzwei
Un in Din erste Kinnertied
Gaiht di dat gaut un insowiet
Büs Du vergnäucht und froh
Un denkst bi di: dat bliw sacht so.
Dor wird nix ut, wör uk tau schön –
Dat dait mi leid, bünt Kinnerdröm.
Denn nu krich Di de Mensch to foten,
un dann mien Deern musst Federn loaten.
Ehr Küssens stoppt se dormit up
Se weit genau, dat schlöp sük gaut.
Un överhaupt: de Mensch häw kein Geweeten –
Häi krich di fut, dat muss du weten,
un sperrt di dann in so’n Kaschot
dor sit’s lang gaut, di helpet kein Gott.
Dat Freeten stoppt se boben drin
Un dormit häbbt’s nix Gaudes in Sinn!
Se daut dat nich ut Christenleiw
Ne, ne. Mien Deern, dor lichst Du scheif.
Die nudelt di blos dick un fett
Un büs du dat, dann kumst vördt Brett!
Moken kannst du reinut nix
Denn – häbbt’s di erstmoal bi de Büx
Dor klanns du noch so jachtern:
De Oös dreiht di den Hals noa achtern!
Du jappst noa Luft, du büs in Not!
Eh di versüchst, mien Deern, büs doot!
Nu goaht se noa buten vör de Döör
Dor hebbt’s erst recht wat mit di vör:
Dien letzten Federn wers du los,
ne grote Schand vör di äs Goos!
In dienen Buk bünt sei an’t grabbeln
Un stoppt di vull mit Beern un Appeln
mit Hackfleesk un mit geele Reuben –
nu weerst du in soon Pann rinquengelt
in Oabend drin – dor weerst du sengelt.
Dräi Stunden lang kris du Kattun –
Un dann mien Deern, dann büs Du brun!
Mit Prumenmus un roode Beet
Kummst up den Dischk, nu wäist Bescheed
Tauerst weerd bähet – all stoaht sei up,
dann set sei sük un freet di up.
Dien Knoaken wird besabbelt
Un öndlig schier begnabbelt
Mit Soltkartuffeln, Appelmus
Roodsporn satt – de Kinner Bruus –
Mit Kronsbeeren un mit roden Kohl
Seilst du dör’n Hals in Moagen dol.

Nu sünt sei satt
Bis up de Katt
De Büx weert stramm, de Knoop mut up
Den Schweit wisket sei van Hals un Kopp
De Bäin weert unnern Dischk utstrecket
Man Düwel uk – de Goos häw schmecket!!
Dat beste segget sei, wör de Soos!

Dat is dat Leewen van ne Goos!


Verfasser unbekannt !